آن چه را از دستم برآید 

 انجام می دهم 

 چرا که نمی توانم از انجام آن خودداری کنم 

 تنها کاری که از دستم بر می آید 

 اعتماد داشتن 

 و ادامه دادن است....

جبران خلیل جبران

ما آسمان و زمین و آنچه را که میان آن دو است نیافریده ایم که بازی کنندگان باشیم؛پس مردم گمان نکنند که به سوی ما بازنمی گردند و پاداش وکیفری در کار نیست.اگر می خواستیم سرگرمی و بازیچه ای برای خود انتخاب کنیم,آن را از میان آفریدگان انتخاب نمی کردیم تا نیازمند آنها باشیم؛اگر سرگرمی و بازیچه ای اراده میکردیم آن را از ذات خویش برمیگرفتیم و ما از آن پیراسته ایم.ما نه تنها هستی را به بازی نیافریده ایم,بلکه سنت ما بر این است که حق را بر باطل می افکنیم آن گاه حق باطل را می شکند و ناگهان باطل نابود میشود.وای بر شما از این وصفی که در باره جهان دارید که نه رستاخیزی برای آن قائلید و نه پیام و پیامبری را از جانب خدا باور دارید.هیچ کس را توان گریز از حسابرسی اعمالش نیست,زیرا هر که در آسمان ها و زمین است از آن اوست,و کسانی که مقرب درگاه اویند تکبر نمی ورزند و از پرستش او سرباز نمی زنند و خسته نمی شوند.آنان شب و روز تسبیخ خدا میگویند و سستی نمی کنند.

آیا16-22 سوره الانبیا’

واقعا این مصری ها چی پیش خودشون فکر کردند .همان اول که قدرت را در دست داشتند باید به این فکر میکردند که نظامی ها وقتی روی کار بیایند کنار نخواهند رفت حتی به قیمتی گران تر از حسنی مبارک

این جور که بویش میاید تازه اول کار است.اشتباه اول که قدرت در دست نظامی ها بیافتد یا کودتا در کار است یا دیکتاتوری محض .

راهی که کشور ما با سرعتی بسیار زیاد به سویش گام برمیدارد

آدم ها اغلب خود را با آزادی فریب میدهند.همانطور که آزادی از والاترین احساس ها به شمار می آید،فریب حاصل از آن هم جزو والاترین فریب ها است.
فرانتس کافکا\گزارشی به فرهنگستان

از چه میترسید ای محکومین در این دوزخ؟میترسید شما را بکشند؟زهی سعادت از این ذلت ونکبت و دوزخ رها میشوید و بسوی ملکوت خدا میروید کشته شدن در راه خدا سعادتیست که نصیب و قسمت هرکسی نمیشود خاص مقربین است خاص نور چشمی های خداست:

من احبنی قتلتهُ ومن قتلتهُ فانادیته

هر کس مرا دوست بدارد او را میکشند و هر که را بکشند خود خونبهای اویم

اجر کسی که در راه خدا کشته میشود پیوستن به خداست مسلم بن عقیل کشته شد؟خوشا به سعادتش به دیدار معشوق شتافت خودش را به خدا رساند ما بدبخت بیچاره هاییم که زنده به عبرت روزگاریم جا خوش کرده ایم در این دوزخ محشوریم با حشرات در سیاهچالی تاریک و نمور بازماندیم از سیر و سیاحت در خلد برین در جنت الماوی بشکنید این دروازه را که حایل شده بین شما و عرش خداوندی به خدا قسم حیات شما در مرگ شماست :

یا منصور امت,یا منصور امت...

دیالوگ های ماندگار پرویز پورحسینی در نقش میثم تمار

و اما تو ای حسین!
با تو چه بگویم؟
.......
ای که "مرگ سرخ" را برگزیدی، تا عاشقانت را، از "مرگ سیاه" برهانی،تا با هر قطره‌ی خونت، ملتی را حیات بخشی، و تاریخی را به طپش آری، و کالبد مرده و فسرده‌ی عصری را گرم کنی، و بدان جوشش و خروش زندگی و عشق و امید دهی!ایمان ما، ملت ما، تاریخ فردای ما، کالبد زمان ما،به تو و خون تو محتاج است.

دکتر علی شریعتی